Iemand met een zee van tijd. Iemand die elke dinsdagmiddag standaard klaarstaat. Iemand die al twintig jaar hetzelfde doet… en dat ook blijft doen “tot iemand anders het overneemt”. (We weten allemaal hoe dat meestal afloopt.)

Maar laten we eerlijk zijn: dat beeld is een beetje… van vroeger.
Want als je vandaag aan iemand vraagt: “Heb je tijd voor vrijwilligerswerk?”, dan zie je het al gebeuren. Agenda’s worden er in gedachten bij gepakt. Werk, gezin, sport, vrienden, boodschappen, even niks doen (ook belangrijk)… en
ergens daar tussenin misschien nog een uurtje over.

Misschien.

En toch, en dat is het mooie, willen mensen wél iets betekenen.

Alleen niet meer volgens dat oude plaatje.

Misschien moeten we het gewoon eens omdraaien. Vrijwilligerswerk niet zien als iets wat je “erbij doet”, maar als iets wat je al doet… alleen dan nét even anders ingezet.

Neem iemand die graag fotografeert. Grote kans dat diegene al overal foto’s van maakt. Van de hond, het eten, de lucht (vooral bij zonsondergang), en ja… soms ook nog van mensen. Hoe mooi is het als diezelfde camera ineens wordt gebruikt om een Zonnebloemactiviteit vast te leggen?

Of iemand die van autorijden houdt. Gewoon, omdat het ontspant. Die hoeft echt geen taxibedrijf te beginnen, maar kan wel af en toe iemand meenemen die anders thuis zou blijven.

En zo zijn er nog honderd voorbeelden.

Het gaat dus niet om méér doen. Het gaat om anders kijken.

Bij de De Zonnebloem Venlo (Groot Venlo) merken we dat dit werkt. Mensen willen best helpen, zolang het past in hun leven. De één komt een keer foto’s maken. De ander helpt een middag bij een activiteit. Weer iemand anders zegt: “Bel me maar als je me nodig hebt”

Geen vaste verplichtingen. Geen volle agenda’s die nóg voller moeten. Gewoon: doen wat je leuk vindt, wanneer het jou past.

En eerlijk? Dat maakt het ook gewoon leuker.

Voor de vrijwilliger. Maar zeker ook voor ons.

Misschien moeten we daarom stoppen met de vraag: “Wil je vrijwilliger worden?”
Want dat klinkt al snel als een contract voor onbepaalde tijd, inclusief kleine lettertjes.

Misschien moeten we gewoon vragen:
“Waar word jij blij van, en wil je dat een keer met ons delen?”

Want als iedereen een klein stukje doet, gebeurt er ineens iets groots.

En het mooie is: je krijgt er zelf ook nog energie van.

Dat is pas een win-win 🌻